سلام من را به ملت ایران برسانید

به گزارش روز چهارشنبه ۲۶ مهرماه وبسایت کلمه ، برخی نزدیکان میرحسین موسوی با وی دیدار کردند و در آن پدر و مادر خانم رهنورد، خواهران او و خانواده علی موسوی خواهر‌زاده میرحسین موسوی که دو سال پیش در جریان ناآرامی‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری به ضرب گلوله کشته شد، حضور داشتند.

بنا بر این گزارش، میرحسین موسوی در این دیدار سه ساعته که «بدون حضور مشهود» نیروهای امنیتی صورت گرفت، از زندانیان سیاسی یاد کرده و با بیان اینکه آنها در شرایط بدی هستند برای آزادی و سلامتیشان دعا کرد

میرحسین موسوی همچنین ضمن ابراز نگرانی از وضعیت معیشتی زندگی مردم به حاضران گفت: سلام من را به ملت ایران برسانید

میرحسین موسوی در اشاره‌ای به وضعیت خود و همسرش اظهار داشت: ما راضی به رضای خدا هستیم.

میرحسین موسوی به همراه همسرش زهرا رهنورد از ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در حصر خانگی به سر می‌برد. مهدی کروبی دیگر نامزد معترض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری هم از‌‌ همان تاریخ حصر خانگی است 

از زمان آغاز حصر، هر از چندگاهی دیداری میان موسوی و کروبی با فرزندانشان صورت می‌گیرد که اخبار آن از طریق رسانه‌های نزدیک به آنها منتشر می‌شود.

انتقاد فعالان سیاسی مازندران از تنگ تر شدن عرصه ها ، حتی در خصوصی ترین بخش های زندگی

فعالان سیاسی و دانشجویی در استان مازندران با صدور بیانیه ای به انتقاد از آنچه باعث تنگ تر شدن عرصه حتی در حوزه ی خصوصی زندگی فعالان این استان  پرداختند.متن این بیانیه به شرح زیر است

در روزهای اخیر بار دیگر شاهد افزایش برخوردهای قضایی و امنیتی با فعالین مدنی و سیاسی استان مازندران و تنگ تر شدن عرصه حتی در خصوصی ترین بخش زندگی برخی از فعالین مازندران را شاهد بوده ایم.

فعالین سبز استان مازندران طی سه سال اخیر که قرار بود در کنار ملت مظلوم ایران داد آن ها ستانده شود، هنوز تحت فشار و ارعاب و تهدید و زیر بار حکم های ناعادلانه در دادگاه های برخلاف موازین قانونی و شرعی قرار دارند.

فجایع کوی دانشگاه های مازندران، صنعتی نوشیروانی بابل، سرکوب تجمعات مسالمت جویانه مردم، بازداشت غیر قانونی و صدور احکام قضائی، محرومیت از تحصیل، اخراج از کار و آسیب های روحی و جسمی حکایت سال های اخیر فعالین سبز مازندرانی شده است و از همه تاسف بار تر آقای اسدالله جعفری دادستان مازندران طی احکام جداگانه پدر و مادر و عمه مهندس بهنود رمضانی شهید سرافراز جنبش سبز را هر یک به تحمل ۸ ماه، ۸ ماه و ۴ ماه حبس تعزیری محکوم نموده است!

جای بسی تاسف است که نیروهای امنیتی و قضایی به جای پیگیری عوامل و آمرین شهادت مهندس بهنود رمضانی و عوامل سرکوب فعالین سیاسی این استان اقدام به صدور حکم حبس تعزیری برای سه تن از اعضای خانواده شهید بزرگوار نمودند و در مقابل این عمل همچنان مصون به هیچ نهادی پاسخگو نمی باشند!

فرشته شیرازی نماد مظلومیت زنان مازندرانی است که در زندان آمل دوران محکومیت ۳ ساله خود را سپری می کند از ناحیه کمر و گردن در زندان رنج می برد و مسئولین بدون هیچ گونه حق مرخصی استعلاجی که طبق قوانین سازمان زندان ها از حقوق مسلم زندانیست، محروم می باشد.

خانواده محمد اسماعیل زاده نیز طی هفته های اخیر زیر آماج شدیدترین فشارها و تهدید و قرار دارند به گونه ای که پیگیری های قانونی خانواده محمد اسماعیل زاده منجر به ضرب و شتم همسر وی توسط “سرهنگ پورباقر” فرمانده کلانتری ۱۱ بابل می شود و تا کنون دادستان بابل هیچ گونه برخوردی با خاطیان حمله به سرکار خانم کتایون بهرامی انجام نداده است.

صدور احکام حبس تعزیری برای بار دوم از سوی دادگاه انقلاب شهرستان بابل برای آقایان آریا آرام نژاد، محسن برزگر، اشکان ذهابیان و صدور حکم جدید برای محمد حاجی بابائی فعال دانشجویی و بازداشت خودسرانه مانی توکلی وبلاگ نویس و فعال دانشجوئی مازندران و دربند بودن عده ای از زندانیان عقیدتی طی ماه های اخیر خود سرپوش گذاشتن برعمق بحران سیاسی و اقتصادی و نشانه بحران عدم تصمیم گیری در شرایط انسداد سیاسی است که کودتاگران را احاطه کرده و در خود فرو برده است.

ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم

میرحسین موسوی:  دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک می‌کنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلی‌اش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند.

 ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم

میرحسین موسوی بیانیه چهاردهم

برای شهیدان سبز… که یادشان همیشه باقی ست

طرحی از دوست سبز

آمده ام ، تا بهاری سبز «استقامت کنم» تا «نماد سبز» را به «یغما» نبرند

میرحسین موسوی است که ایستاده بر یک اتومبیل با بلندگوی 

دستی کوچکی در روز بیست و پنجم خرداد به مردم: “سلام بر شما ملت عزیز، سلام بر شما هموطنان. آمده ام تا ادای احترام به این همه ایستادگی و آگاهی بکنم. آمده ام ، تا بهاری سبز «استقامت کنم» تا «نماد سبز» را به «یغما» نبرند.”

قرارمان با تو تا ابد پابرجاست

گفتی بیا ... گفتی بمان ... گفتی بایست...

آمدیم ... ماندیم ... ایستاده ایم...

قرارمان با تو تا ابد پابرجاست

بیست و سوم خرداد هشتاد و هشت

آغاز اعتراضات شمال کشور توسط دانشجویان دانشگاه نوشیروانی بابل - شنبه 23 خرداد 88 مقابل دانشگاه

معين غمين دانشجوی دانشگاه علوم و فنون بابل بازداشت شد

معين غمين دانشجوی سال سوم رشته ی صنايع دانشگاه علوم و فنون بابل، فعال دانشجويی و از فعالين "لغو کار کودک" در عصر روز دوشنبه تاريخ چهارم ارديبهشت ماه 91 بازداشت شد.

اين فعال دانشجويی هنگام بازگشت از دانشگاه، مورد هجوم نيروهای امنيتی قرار گرفت و بازداشت شد. پس از آن 5 نفر از نيروهای امنيتی به همراه وی بدون حکم تفتيش وارد منزل او شده و به تفتيش و ضبط وسايل شخصی از جمله کتاب، لپ‌تاپ، و سی‌دی‌ پرداختند و همچنين لپ‌تا‌‌ب‌های دو هم‌خانه‌ی او را نیز به همراه تمامی هارد ديسک‌ها ضبط کردند.

معین غمین پس از دستگیری به زندان اطلاعات شهر بابل منتقل شده و یک روز بعد جهت بازجویی به زندان اطلاعات مرکز استان (ساری) انتقال یافته است.

مأمورين امنيتی تاکنون دليل بازداشت وی را اعلام نکرده‌اند.

این فعال دانشجویی تا به حال هيچ تماسی با خانواده‌ی خود نداشته و تنها گواه سلامتی وی گفته‌ی مأمورين قضايی شهر بابل است.

حذف واژه شهید از سنگ قبر بهنود رمضانی

خانواده بهنود رمضانی به تازگی ناگزیر شده اند با دستور نهادهای امنیتی سنگ قبر فرزند خود را تغییر دهند.

 سایت سرخسبز گزارش کرده است ، وزارت اطلاعات استان مازندران مهلتی چند روزه را برای این خانواده تعیین می کند تا در اولین فرصت برای تغییر سنگ قبر فرزند شان اقدام کنند

. 

 بر روی سنگ قبر اولیه بهنود رمضانی یک شعر سیاسی  نوشته شده بود که  در آن واژه «شهید» به چشم می آمد. بر اساس این گزارش به خانواده بهنود رمضانی نیز همچون خانواده های برخی دیگر از کشته شدگان حوادث پس از انتخابات گفته شده است که باید سنگ قبر را تغییر دهند و واژه «شهید» را از کنار نام این جوان حذف کنند.

خانواده ی بهنود رمضانی اینک  پس از تغییر سنگ قبر فرزند جان باخته ی خود تنها به نوشتن یک خط ساده بر روی سنگ قبر جدید اکتفا کرده اند: زنده یاد بهنود رمضانی.

کارگران نساجی مازندران بیش از هجده ماه است که حقوق خود را دریافت نکرده اند

کارگران نساجی مازندران بیش از هجده ماه است که حقوق خود را دریافت نکرده اند.

به گزارش ایلنا، دبیر اجرایی خانه کارگر مازندران با اشاره به اینکه خصوصی سازی یعنی عدل، انصاف، مروت، تقسیم عادلانه ثروت، کوتاه شدن فاصله فقر و غنا و توسعه صنعت، افزود: متاسفانه در استان مازندران خصوصی سازی واحد‌های تولیدی به اخراج، بی‌بند و باری، ناهنجاری‌های اجتماعی، تعطیلی کارخانجات، تعدیل و بیکاری کارگران، حقوق نگرفتن و فقر کارگران معنی شده است.

نصراله دریابیگی در ادامه افزود: علی‌رغم همه تلاش‌های مسئولان محلی متاسفانه هیچ گوش شنوایی فریاد‌های حق طلبانه کارگران نساجی مازندران را نمی‌شنود.

او با بیان اینکه در ایام عید امسال کارگران نساجی مازندران با دست خالی به خانه‌هایشان بازگشتند، ادامه داد: در آستانه ۱۱ اردیبهشت که روز جهانی کارگر است از مسئولین درخواست می‌کنیم ضمن پرداخت معوقات کارگران نساجی مازندران، طعم شیرین عدالت اجتماعی را به سفره‌های کارگران برگردانند.

محکومیت مجدد آریا آرام نژاد به یک سال حبس تعزیری

بر طبق گزارش صفحه آریا آرام نژاد ، این خواننده جوان هوادار جنبش سبز که به تازگی از زندان آزاد شده بود با استناد به ماده 500 قانون مجازات اسلامی مجددا  به یک سال حبس تعزیری محکوم شد، این در حالیست که پیش از این تفهیم اتهام و تمامی جلسات دادگاه او با سر فصل اقدام علیه امنیت ملی برگزار شده بود و من تمامی دفاعیاتش را بر پایه همان اتهام انتصابی انجام داده بود

.
همچنین در زمان برگزاری دادگاه بارها به او و خانوده اش اعلام شده بود که از گرفتن وکیل خود داری کنند و پرونده دوم او بسیار سبک بوده و با توجه به اینکه مورد خاصی در آن وجود ندارد احتمال تبرئه در آن بسیار بالاست، اما دستگاه قضایی در خلاء حضور وکیل با تغییر در سر فصل اتهام انتصابی بار دیگر او را به صرف ارائه آثار هنری به زندان محکوم کرد .
این در حالیست که پیش از این  و در چند روز گذشته بارها مسئولین قضایی شهرستان بابل در ملاقاتهای مختلف با او ضمن ابراز تاسف از وضعیت بوجود آمده برای او در ماه های اخیر، ابراز میداشتند که جای هنرمند زندان نیست !

آریا آرام نژاد و جمعی از زندانیان سبز شهرستان بابل به مرخصی عید آمدند.

با موافقت مرخصی جمعی از زندانیان سیاسی سبز شهرستان بابل امروز این عزیزان از زندان متی کلا آزاد شدند. آریا آرام نژاد خواننده جوان و خوش ذوق حامی جنبش سبز به هفت روز مرخصی و بعضی از دیگر زندانیان با اعطای مرخصی و پس از گذراندن نیمی از محکومیت خود آزاد شدند.

بابل دلتنگتان بود... خوش آمدید.


عزیزانی که امروز از زندان متی کلا آزاد شدند عبارتند از: آریا آرام نژاد ,علیرضا فلاحتی , دکتر سید احمد میری و علیرضا شهیری ,محمد رضا کربلایی آقا ملکی ,محمد معصومیان, مصطفی ابراهیم تبار 

ما منتظریم !

ما منتظریم ! به امید خدا ، به زودی آزادی بعضی از بزرگمردان محبوس شهرمان.

رحمان یعقوبی از فعالین دانشجویی دانشگاه مازندران از زندان آزاد شد

رحمان یعقوبی از فعالین دانشجوئی دانشگاه مازندران روز گذشته بیست اسفند از زندان متی کلای بابل آزاد شد. اگرچه برای دستگیری ها در مقیاس بزرگ اقدام می شود ! اما آزادی ها همچنان قطره ای مانده و ما منتظر آزادی بقیه آزادمردانمان از زندان متی کلای بابل و همه زندان های سراسر کشور هستیم.
به امید آزادی تمام  زندانیان سیاسی و عقیدتی سراسر کشور

دکتر علی اکبر سروش آزاد شد

علی اکبر سروش  هجدهم اسفندماه نود از زندان متی کلای بابل آزاد شدند. دکتر علی اکبر سروش استاد دانشگاه و از فعالان سیاسی استان مازندران بوده که از پنجم دی ماه 1390 به جهت اجرای محکومیت زندان بازداشت و به زندان متی کلای بابل منتقل شده بود.

آقای سروش پیشتر نیز در بیست و دوم اسفندماه سال 88 بازداشت و در پانزدهم تیرماه سال گذشته در دادگاه انقلاب اسلامی شهر بابل به ریاست قاضی باقریان و به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» محاکمه و نهایتاً با رای شعبه سوم دادگاه تجدید نظر استان مازندران به چهار ماه حبس تعزیری محکوم گردید.

علی اکبر سروش عضو هیئت علمی دانشگاه، مشاور سیاسی استاندار در دوره اصلاحات، رئیس ستاد انتخاباتی دکتر معین در سال 84، عضو شورای مرکزی حزب مشارکت مازندران، عضو ستاد ائتلاف اصلاح طلبان مازندران در انتخابات اخیر ریاست جمهوری و از حامیان مهندس میر حسین موسوی بوده است.

میر حسین موسوی: در انتخابات شرکت نکرده و رای نداده ام.

میر حسین موسوی در دیدار با فرزندان خود ضمن توصیه همگان به صبر و گذشت، گفت " در انتخابات شرکت نکرده و رای نداده است."

پنجاه و هشت روز از اعتصاب غذای مهدی خزعلی گذشت

پیام تبریک زندانیان دربند زندان بابل به اصغر فرهادی‎

فیلم جدایی، برش کوچک از جامعه ی ایرانی و حتی جامعه ی جهانی بود.

 

وضعیتی که در آن عصبیت ، قضاوتهای زود هنگام ، هنجار شدن دورغ و نگاه سیاه و سفید امکان گفتگو را از آن سلب کرده بود و حاصل این واقعیت شده، تعلیق ها و دندان خشم بر جگر خسته کوفتن و مردمانی که مقهور وضعیتی هستند که ظاهرا گریزی از دورغ نیست.

 

جدایی نادر از سیمین وبرنده شدن این فیلم در اسکار ترجمان گم شده ی ملی و جهانی است و گشاد چشم ماست که گفتگو و پذیرش حضور دیگری و فرجام دروغ های کوچک. فحاشی بازبان تصویر، حذف خود و سخن همه ما رابه هنرمندی بیان کرد. زبان آزاد تصویر که نمی توان آن را در ذهن کنترل و حبس کرد ؛ چه این که تصویر جدایی در ذهن تماشاگرانی می نشیند که هر روز تماشاگر جدایی هایند و در این میانه با فیلم در ذهن خود هم نشینی و وضعیت غم بار خود را با نگاهی دلسوازنه دنبال میکنند. آری چنین کنشی و کششی به درام ختم میشود.

امید که همه ما برای گفت گو، صلح، دوستی و راستگویی و قدم هایی با بال کبوتر بیندیشیم که گفته اند؛ کوچک همیشه زیبا ست و امید ما معجزه میکند.

 

اصغر فرهادی را نماینده ی شادی خود در سالن kodak theater (کداک تئاتر) می دانیم و برای او، گروهش و برای ایرانیان عزیزمان آرزوی روزهای بی دریغ و سکنج را داریم.

علیرضا شهیری

علی اکبر سروش

سید احمد میری

آریا آرام نژاد

علیرضا فلاحتی

محمد معصومیان

محمد رضا کربلایی

مصطفی ابراهیم تبار

زندانیان سیاسی بابل: تقاضای عفو و تخفیف و آزادی نخواهیم نوشت

دختر دکتر علی اکبر سروش، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت استان مازنداران با اظهار اینکه از پدرش و دیگران زندانیان سیاسی زندان “متی کلای بابل” خواسته شده تا تقاضای عفو بنویسند به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت:« ما از ایشان و بقیه زندانیان سیاسی متی کلا شنیدیم که تقریباً سه هفته پیش، به آنان گفته شده که شما متنی بنویسید و برای عفو خود تقاضا کنید. اما همه این زندانیان گفته اند که ما حتی اگر ده سال هم اینجا باشیم، به مسئولین هیچ چیز جهت عفو و تخفیف و آزادی نخواهیم نوشت، اگر می خواهند آزاد کنند، خودشان باید متوجه اعمال ناروایشان باشند و این کار را انجام دهند.»

دکتر علی اکبر سروش عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت مازندران، رئیس اداره آموزش و پرورش شهرستان بابل در دوران اصلاحات و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و فنون بابل بود. او در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۸۸ بازداشت و پس از تحمل ۴۷ روز سلول انفرادی با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. این استاد دانشگاه به اتهام اجتماع و تبانی علیه نظام از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب شهرستان بابل به ریاست قاضی باقریان به ۱۵ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود که در دادگاه تجدید نظر این حکم به ۴ ماه حبس تعزیری کاهش یافت. او روز دوشنبه ۵ دی ماه امسال برای اجرای حکم به زندان متی کلای بابل احضار شد.

مطهره سروش، دختر علی اکبر سروش با اشاره به واهی بودن اتهام پدرش به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت:« هیچ مدرکی در خصوص هیچکدام از اتهام های ذکر شده در پرونده ایشان نیست و همه صحبت ها و فعالیت های پدر همیشه در چارچوب قانون بوده است. اما مسئولین پرونده با برگزاری دادگاه فرمایشی و در حالی که قاضی پرونده از استقلال کافی برخوردار نبود، برایشان حکم حبس تعزیری صادر کردند.»

دختر علی اکبر سروش با اشاره به اینکه پدرش و بعضی دیگر از زندانیان طبق قانون باید آزاد شوند اما مسولان از این امر خودداری می کنند، گفت:« پدر من چون مدتی است نیمی از زمان حبسشان را طی کرده اند، طبق قانون می توانند از حق آزادی برخوردار شوند اما مسئولین به این خواسته قانونی جواب منفی داده اند. آریا آرام نژاد نیز نیمی از زمان حبسش را گذرانده اما به او گفتند که اجازه استفاده از این حق را ندارد. امیدوارم مسئولین به این روند ممانعت از اجرای کامل قانون پایان دهند. همچنین این حق یک زندانی است که ملاقات حضوری با خانواده اش داشته باشد اما مسئولین حتی از دادن این حق به علیرضا فلاحتی و دختر کوچک سه ساله اش نیز ممانعت می کنند. این طور به نظر می رسد که قصد هدف آنان فقط زندانی کردن این عزیزان در آستانه انتخابات نیست بلکه قصد آنان شکنجه روحی این زندانیان است.»

مطهره سروش در خصوص آخرین وضعیت پدرش در زندان گفت:« ایشان در آخرین تماس تلفنی که با من داشتند، برای چندمین بار گفتند که در میان مجرمانی است که جرم های خطرناک و سنگینی دارند و وقتی به جرم برخی از آنان اشاره کرد بسیار تکان دهنده و وحشت انگیز بود. من بسیار نگران این وضعیت هستم و نمی دانم چرا زندانیان عقیدتی و سیاسی ما باید در بین افرادی باشند که هیچ تناسبی میان جرم آنان و اتهام پدر من و بقیه زندانیان سیاسی نیست.»

چندی پیش خانواده های زندانیان سیاسی زندان متی کلا بابل با انتشار بیانیه ای به رفتار نامناسب مسولان زندان در سالن ملاقات اعتراض کردند، مطهره سروش که همراه با مادرش یکی از امضا کنندگان این بیانیه بود در توضیح بیشتر رفتار مسولان زندان گفت:« من دوبار با پدر ملاقات کابینی داشتم و در این دوبار شاهد رفتارهای غیرمتمدنانه و توهین آمیز مسئولین و سربازان آنجا بوده ام. از بدو ورود، در مدت زمان نشستن های طولانی در سالن انتظار، به گونه ای برخورد می شود که گویی همه مردم زندانیان آنها هستند و حق دارند به هر نحوی با آنان سخن بگویند و آنها را مورد خطاب قرار دهند. بعد از تحویل گرفتن شناسنامه، متأسفانه در رفتاری بسیار بدوی، به دست هایمان مهر می زدند که باعث رنجش خاطر همه خانواده ها شده بود. حتی سربازانی که آنجا هستند با الفاظی غیر محترمانه و توهین آمیز صحبت می کردند. ما از همان دفعه اول که مهر بر دستمان زدند اعتراض کردیم اما توجهی نکردند. بعد از انتشار بیانیه گویا اندکی رفتارشان بهتر شده است.»

دختر علی اکبر سروش در خصوص مشکلات دیگری که زندانیان در داخل محوطه زندان با آن درگیر هستند، گفت:« همچنین بر اساس اطلاعی که از خانواده ها دارم، برخی زندانیان غیرسیاسی مستمراً قصد تحریک زندانیان سیاسی و برآشفته کردن آنان را دارند تا با ایجاد درگیری و ناآرامی، زندانیان سیاسی تحت فشار و انفرادی قرار بگیرند. واقعا جای سؤال است که بعضی کارمندان زندان و زندانیان که چنین شیوه هایی را پیش گرفته اند از چه مقام مسئولی دستور می گیرند؟»

رای زورکی!

در روزهای اخیر خانواده های زندانیان متی کلای بابل که به دیدار همسران و فرزندانشان رفتند با واکنش عجیب و غریب مسئولین زندان مواجه شدند.
به گزارش کلمه مسئولین زندان متی کلا به دستور ناصر بابازاده، رئیس زندان متی کلای بابل دستور دادند تا در ملاقات این هفته شناسنامه زندانیان و کارت ملی آن ها را همراه داشته باشند.

رئیس زندان گفته است ما می خواهیم از شناسنامه های زندانیان سیاسی برای شرکت در انتخابات مجلس استفاده کنیم.
بر اساس این گزارش، زندانیان سیاسی پیش از این اعلام کرده بودند که در انتخابات شرکت نخواهند کرد و خانواده ها نگران هستند که شناسنامه ها به دست رئیس زندان سپرده شود و او روز جمعه با این شناسنامه ها برای رای گیری از این شناسنامه ها سواستفاده شود.
اداره زندان شهرستان بابل به نفع یکی از کاندیدای مورد حمایت نیروهای امنیتی و امام جمعه بابل کار می کند. رئیس زندان به خانواده های زندانیان گفته در صورت تمرد از درخواست زندان مبنی بر آوردن شناسنامه ها ملاقات هایشان را لغو می کند.
این گزارش افزوده است بسیاری خانواده ها تصمیم گرفته اند هفته ی بعد خودشان به ملاقات نروند.